Fjalët e Urta, 17

Kapitulli ka 28 vargje, lexim të këndshëm.

Fjalët e Urta 17:1
Është më mirë një copë bukë thatë me paqe se sa një shtëpi plot me kafshë të vrara me grindje.

Fjalët e Urta 17:2
Shërbëtori që vepron me urtësi ka për të sunduar mbi të birin që e turpëron dhe do të marrë një pjesë të trashëgimisë bashkë me vëllezërit.

Fjalët e Urta 17:3
Poçi është për argjendin dhe furra për arin, por ai që provon zemrat është Zoti.

Fjalët e Urta 17:4
Njeriu i keq dëgjon buzët e liga, gënjeshtari dëgjon gjuhën e çoroditur.

Fjalët e Urta 17:5
Ai që përqesh të varfërin fyen Atë që e ka krijuar; ai që kënaqet me fatkeqësinë e tjetrit nuk do të mbetet pa u ndëshkuar.

Fjalët e Urta 17:6
Bijtë e bijve janë kurora e pleqve, dhe lavdia e bijve janë etërit e tyre.

Fjalët e Urta 17:7
Budallait nuk i shkon një e folur e bukur, aq më pak princit nuk i shkojnë buzë gënjeshtare,

Fjalët e Urta 17:8
Një dhuratë është një gur i çmuar në sytë e atij që e ka; ngado që kthehet, ai ia del.

Fjalët e Urta 17:9
Kush mbulon një faj fiton dashuri, por kush i rikthehet përsëri ndan miqtë më të mirë.

Fjalët e Urta 17:10
Një qortim depërton më thellë te njeriu me mend se sa njëqind goditje te budallai.

Fjalët e Urta 17:11
Njeriu i keq nuk kërkon gjë tjetër veç të ngrerë krye, prandaj do të dërgohet kundër tij një lajmëtar mizor.

Fjalët e Urta 17:12
Është më mirë të takosh një harushë se cilës i kanë vjedhur këlyshët e vet se sa një budalla në marrëzinë e tij.

Fjalët e Urta 17:13
E keqja nuk do të largohet nga shtëpia e atij që së mirës i përgjigjet me të keqen.

Fjalët e Urta 17:14
Të fillosh një grindje është sikur t`u çelësh rrugë ujërave; prandaj ndërprite grindjen përpara se të acarohet.

Fjalët e Urta 17:15
Ai që nxjerr të pafajshëm fajtorin dhe ai që dënon të drejtin janë që të dy të neveritshëm për Zotin.

Fjalët e Urta 17:16
Ç`duhet paraja në duart e budallait? Mos vallë për të blerë dituri, kur ai nuk ka mend fare?

Fjalët e Urta 17:17
Miku të do në çdo kohë, por vëllai lind për ditë të vështira.

Fjalët e Urta 17:18
Njeriu që nuk ka mend jep dorën si garanci dhe merr zotime për të afërmin e tij.

Fjalët e Urta 17:19
Ai që do mëkatin i do grindjet, dhe ai që ngre portën e tij kërkon rrënim.

Fjalët e Urta 17:20
Njeriu zemërshthurur nuk gjen asnjë të mirë, dhe ai që ka gjuhën e çoroditur bie në telashe.

Fjalët e Urta 17:21
Atij që i lind një budalla do t`i vijnë hidhërime dhe ati i një budallai nuk mund të ketë gëzim.

Fjalët e Urta 17:22
Një zemër e gëzuar është një ilaç i mirë, por një frymë e dërrmuar i than kockat.

Fjalët e Urta 17:23
I pabesi pranon dhurata fshehurazi për të prishur rrugët e drejtësisë.

Fjalët e Urta 17:24
Dituria qëndron para atij që ka mend, por sytë e budallait enden deri në cepat më të largëta të dheut.

Fjalët e Urta 17:25
Biri budalla është një burim vuajtjesh për atin e tij dhe hidhërim për atë që e ka lindur.

Fjalët e Urta 17:26
Nuk është mirë të dënosh të drejtin, as të godasësh princat për ndershmërinë e tyre.

Fjalët e Urta 17:27
Kush i mat fjalët e veta ka dije, dhe kush ka një shpirt të qetë është njeri i matur.

Fjalët e Urta 17:28
Budallai, edhe kur hesht, konsiderohet i urtë dhe, kur i mban të mbyllura buzët e tij, konsiderohet i zgjuar.